चालता चालता थांबलो क्षणभर,
वाटले, चालली वाट पहावी एकदा,
वळून पाहता मागे,
वाटले होते जे भयंकर,
आता वाटते करावे ते पुन्हा एकदा,
ऐकल्या वाटेचा सोबती मी,
मिळाली साथ तिला आठवणींची,
रंगला हा प्रवास क्षणांचा,
जणू ऐकली प्रत्येक हाक मनाची,
नव्हते, ते हाती आले,
अनोळखी, आता नाते झाले,
मागून ही न मिळणारे मिळत होते,
आपणच सारे फुलत होते,
नकळत संपला प्रवास इथला,
न जाणे उद्या मी मार्ग कुठला,
वळून पाहीन जेव्हा कधी मागे,
जाणवतील मनात गुंतलेले हे धागे,
मनात गुंतलेले हे धागे..
बोलायचे आहे त्याला पण शब्द मिळेना
गुणगुणायचे आहे तिला पण सुर काही जुळेना
भेटतात दोघे एकमेकांचा नजरेने
पण प्रत्यक्ष भेट काही होईना
किती लावशील आस अजुनी
हे कोड़े काही सुटेना
बरस ना रे तू मुक्त होउनी
दे त्या शब्दांना वाट करुनी
वाहु दे त्या कवी मनाच्या भावना
सुरांना ही आता शांत राहवेना
बरसं ना रे आता मुक्त होउनी
भेटू देत दोघांना चिंब होउनी ...
आज सारे शांत होते,
खेळणे बगड़नारे जवळपास कोणी नव्हते,
आकाशाचा अोंझळीतून मेघ बरसलें खरे,
पण त्या सोबत येणाऱ्या आठवणींना टाळलेलेच बरे,
तो बरसला आणि सार्यांचे कवी मन उफाळून आले,
माझे मात्र कुठेतरी भिजन्यात दंग झाले,
भवऱ्या सारखे तिथेच ते फिरत होते,
थांबावे कुठे ते मात्र कळतच नव्हते,
आकाशाचा अोंझळीतून मेघ बरसलें खरे,
पण त्या सोबत येणाऱ्या आठवणींना टाळलेलेच बरे..
गुंतता गुंतता कुठेतरी झुरत होतो,
माझी समाज आपली मी, नवे जग विणत होतो,
तेच धागे तेच दोरे, पण विरून गेले सगे सोयरे,
भरल्या पायवाटी एकटाच होतो,
माझी समाज आपली मी, नवे जग विणत होतो..
वाचताना आठवावे सारे,
चालताना फक्त रिकामी किनारे,
गुंतता गुंतता विरले सारे, त्या जुन्या आठवणींचा ठिकाणी आता फक्त एकटे पहारे,
अशाच एका ठिकाणी एकटाच उरलो होतो,
माझी समाज आपली मी, नवे जग विणत होतो..
